zondag 31 augustus 2008

Amerika

4...

american-flag-2a Minder dan 4 weken en dan wonen we in de United States of America. Maar echt beseffen dat over 4 weken ons hele huis leeg is en wij 5000 kilometer verder wonen in een huurhuis in Seattle, dat doen we nog niet.

Elke dag komen we erachter dat we iets vergeten zijn: verhuizers, huurhuis, auto verkopen, visum regelen... Ook proberen we krampachtig alle contactpersonen te onthouden: Margot, Milly, Holly, Carmen, Jerome, Julie, Ann, Josh en Catherine...

Jackie kan gek genoeg niet wachten om naar Amerika te gaan en vraagt ons elke dag wanneer we nou gaan. Wie had dat ooit gedacht van een kind van 4? Jackie vertrekt liever vandaag dan morgen!

Ze is ook de meest georganiseerde van de familie. Vandaag heeft ze geheel op eigen initiatief al haar koffertjes in de garage bij elkaar gezocht en zelf ingepakt!!!

Jackie is klaar om te gaan, nu wij nog...

zaterdag 30 augustus 2008

Internet Explorer 8.0

Put the web at your serviceDe Beta 2 versie van Internet Explorer kan nu gedownload worden.
Ik gebruik 'm al een aantal dagen en ben er zeer tevreden over:

  • IE8 is SNEL, SNEL, SNEL, een stuk sneller browsen dan de vorige versies!
    IE8 start ook sneller op (en is merkbaar sneller dan Firefox in alle opzichten)
  • De autocomplete en history zijn beter geimplementeerd, het pulldown menu naast je adresbalk laat nu history, suggesties, favorieten en feeds zien.
  • Er is een superhandige functie toegevoegd waarmee je per ongeluk gesloten tabbladen weer kan openen ("tools-reopen last browsing session")
  • Betere tab browsing. Tabs die met elkaar te maken hebben openen naast elkaar en krijgen een kleur zodat je direct ziet welke tabs bij elkaar horen.
  • Web slices: handig! direct toegang tot veelgebruikte data
  • Accellerators: snel woorden opzoeken, bloggen of pagina's online vertalen.
  • Veel betere zoekfunctie met visual search (installeren via deze website).
    Erg handig als je bijv. iets zoekt op Amazon, eBay of Wikipedia.
  • Developer tools (handig voor je eigen website, zoals peschfamily.com)
  • En natuurlijk de veelbesproken "Inprivate browsing" mode waarbij de browser geen gegevens opslaat (history, formulieren of cookies) en daarmee je surfgeschiedenis ontraceerbaar maakt voor nieuwsgierige levenspartners :-)

Het is nog steeds een beta dus sommige pagina's zullen niet correct getoond worden alhoewel ik daar tot nu toe weinig last van gehad heb. IE8 is SUPER!

Klik hier om Internet Explorer 8 te downloaden!

vrijdag 29 augustus 2008

I have a dream...

Barack Accepts the Nomination

Wow, wat een speech! De speech van Barack Obama tijdens de Democratic National Convention was een historische speech in meerdere opzichten:

  • Het was precies 45 jaar na de historische "I have a dream" speech
    (play video) van Dr. Martin Luther King. Martin Luther King zei toen:

    "I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character".


  • Wat er in 45 jaar allemaal kan veranderen. De speech van Obama werd bijgewoond door 84.000 mensen, blanken, zwarten en alles daartussen in. Via de TV keken nog eens 38 miljoen(!) mensen live naar de speech. Dat zijn meer Amerikaanse televisiekijkers dan de openingsceremonie van de Olypische spelen in China, de finale van American Idol en de Oscaruitreiking!
  • De droom van Martin Luther King is uitgekomen en de eerste zwarte presidentskandidaat in de geschiedenis van Amerika is een feit.

GO OBAMA!!!

dinsdag 26 augustus 2008

Nederland is gek

Als je op het punt staat om te emigreren dan spelen een hoop dingen door je hoofd. Al je vrienden en familie wonen hier, je bent hier opgegroeid, je hebt een mooi huis in een leuke buurt en je voelt je thuis in de Nederlandse cultuur. Aan de andere kant heb je de beslissingsloze overheid, hoge belastingen, zwakke rechtspraak, overlast van Marokkaanse hangjongeren, onverdraagzaamheid en de nog altijd populaire linkse politiek waardoor je niet kan wachten om je koffers te pakken.

Vandaag stond er een bericht in de Telegraaf over een veroordeelde pedofiel die 71.000(!) uiterst schokkende kinderporno foto's in bezit had van kinderen tussen de 3 en 5 jaar oud. Pedofielen heb je natuurlijk in elk land en in normale landen zou zo'n gek een zware gevangenisstraf hebben gekregen of -nog beter- de doodstraf, maar niet in Nederland.

In Nederland vond zowel de Officier van Justitie als de Rechtbank het niet nodig om de Papendrechter verplicht te laten behandelen aan zijn ziekelijke stoornis. Ondanks dat hij 5 jaar geleden zware ontucht had gepleegd met een driejarig jongetje, die daardoor vandaag de dag nog onder behandeling staat van een arts voor nierproblemen als gevolg van de ontucht.

Erger nog, volgens de krant hebben de politie en de gemeente Papendrecht het gezin van het slachtoffertje min om meer gedwongen om te verhuizen. Dat kan helaas alleen in Nederland. Het is niet de eerste en ook niet de laatste keer dat de Rechterlijke macht in Nederland totaal faalt. Het maakt onze stap om richting Amerika te verhuizen wel een stukje makkelijker...

maandag 25 augustus 2008

The Maffia

Vandaag hebben we pasfoto's laten maken die nodig zijn voor onze Visum aanvraag volgende week. Wist je dat je tegenwoordig niet meer mag lachen op je pasfoto? Ik heb de foto wel 10x opnieuw laten maken maar wat ik ook deed ik bleef op een serial killer lijken.

Gezellig gezin trouwens, we lijken opeens wel de familie Corleone...

Oud:

SDC10779 SDC10782 SDC10780
  Raul Pesch                       Hilde Pesch                      Jackie Pesch
 

Nieuw:

SDC10787 SDC10784 SDC10789
   Raul P. (aka Hakkelaar)     Hilde P. (aka Shoppie)       Jackie "Wacko Jacko" P.

SDC10792

   Marcus "Godfather" P.

Jackie de zakenvrouw

Jackie heeft de garage omgebouwd en gebarricadeerd voor een feestje. Vervolgens vraagt ze iedereen geld om binnen te komen maar weigert het echte geld terug te geven als we er om vragen... 

Weet niet of ik deze filmpjes "zakenvrouw" of "oplichtster" moet noemen:

Verkocht is verkocht:



Ik moet ook eten:

Meer video's

zondag 24 augustus 2008

23 augustus 2008: Raul en Hilde 5 jaar getrouwd!!!

Hiep hiep hoera! We zijn 5 jaar getrouwd!!!

Bruiloft foto's: http://www.peschfamily.com/gallery/4283240_dBXB2#251909522_EoFFE

Quality of Life

Bij terugkomst in Nederand neem ik een taxi naar huis. Bij aankomst thuis blijkt het ritje Schiphol-Naarden 90 euro te kosten. Dat is een normale prijs in Nederland maar als je wat vaker in het buitenland komt weet je dat het niet echt normaal is. Omgerekend zou dit 180(!!!) Singapore dollar kosten. Voor dat geld vlieg je met Singapore Airlines van Singapore naar Jakarta. Een taxirit van ongeveer dezelfde afstand in dezelfde Mercedes kost in het 'dure' Singapore ca. 40 Singapore dollar, wat ongeveer 20 euro is. En dat geld niet alleen voor taxiritten. Een supersized Big Mac menu kost in Singapore kost 6,90 Singapore dollar (3,50 euro), Zomaar even wat vergelijkbare artikelen. Quality of Life. Nederland is een duur land.

Dag 4 en 5: Indonesie

De laatste twee dagen hebben we doorgebracht in Indonesie. Ondanks dat ik er al een paar keer eerder op vakantie geweest ben, heeft het land me toch weer verrast.

Om van Singpore naar Indonesie te vliegen is vreemd. De landen verschillen van elkaar als dag en nacht. In Singapore is alles goed geregeld en hoef je geen minuut te wachten bij de douane (terwijl het veel drukker is). In Jakarta sta je minstends een half uur in de rij te wachten op een "Visa on Arrival". Voor de afhandeling zorgt 1 enkele immigratie-officier. De arme man moet een heel proces doorlopen per tourist. De arme toerist moet lang wachten. Het proces kan vrij makkelijk verbeterd worden als je het mij vraagt...

Net als de Filipijnen kent Jakarta strenge beveiliging. Overal staan beveiligingsmedewerkers en detectiepoortjes. Het verschil met Manilla is echter dat het hier meer een poppenkast is dan daadwerkelijke beveiliging. De inwoners hier noemen het "het beveiligings theater". Bij het hotel haal ik mijn camera uit m'n zak maar vergeet m'n iPhone. Het alarm van het detectiepoortje gaat af. Een vriendelijke beveiligingsbeambte bedankt me en geeft de camera terug, zonder verder te controleren waarom het alarm precies af ging.

SDC10612 (2)

Hetzelfde gebeurt bij aankomst bij Microsoft Indonesie. Het kantoor zit in de Stock Exchange Building in Jakarta en de beveiliging hier is op het eerste gezicht super hoog. Detectiepoortjes, rontgenscanners en veel bewakers verwelkomen je bij aankomst. Mensen lopen echter om het detectiepoortje heen. Ik volg ze met mijn koffer en laptop tas en wordt direct aangehouden. De beveiliger vraagt me waar m'n pas is. Ik vertel hem dat ik op bezoek ben en nog geen pas heb. Hij wijst me vriendelijk naar een balie (achter de beveiliging) waar ze een pasje voor me kunnen maken. Ook vraagt hij of hij mijn koffer en laptop tas mag meenemen. Niet om te controleren, blijkt later, maar om de koffers te letter terwijl ik de pas aanvraag. Als ik een bom naar binnen had willen smokkelen was het me 100% zeker gelukt.

De mensen zijn hier allemaal erg aardig, inclusief de beveiligers. Ze zijn ook super slim. Ik ben zeer onder de indruk van het mooie Microsoft kantoor in Indonesie en de kwaliteit van het team. De meetings waren de beste die we deze week gehad hebben. Er zijn mensen die denken dat Jakarta een arme stad is met 99% Moslims. Dat merk je echter niet als je er bent. Af en toe zie je een vrouw in een Burka maar over het algemeen voel je je prima thuis tussen alle -laat ik maar zeggen- normale mensen.

Het Ritz Carlton Jakarta is het beste hotel waar ik ooit in m'n leven geweest ben.

SDC10636 (2)
Tennisbanen en een Tropisch Zwemparadijs op het dak!

Het Ritz Carlton grenst aan de Jakarta Shopping Mall. Nog nooit in m'n leven hebt ik zo'n indrukwekkende Shopping Mall gezien. Er is niets in Nederland en omstreken wat ook maar in de buurt komt. Prachtige architectuur & design en alles straalt luxe uit. Vloeren van gepolijst hardsteen, zwevende roltrappen een enorm imposante binnenplein. Het is niet normaal! Hierbij vergeleken is Magna Plaza in Amsterdam een derde wereld winkel. In de shopping mall kan je alles kopen, van Harley Davidsson motors tot Ferrari's en Bentleys aan toe.

SDC10651 (2)
Het imposante binnenplein van de Jakarta Mall (in het echt nog veel mooier)

SDC10639  SDC10644 (2)
Bentleys, Ferrari's,Harley's, Ducati's in een shopping mall in Jakarta

SDC10642 (2)   SDC10655

Een Amerikaanse collega die hier nu 2 jaar woont kan zijn enthousiasme voor Indonesie niet onder stoelen of banken schuiven. Hij probeert me over te halen om Seattle helemaal over te slaan en gelijk in Jakarta te komen werken. Je weet niet wat je mist verzekerd hij me. Hij vertelt over zijn huis en de levensstijl. Hij is ook een liefhebber van uitgaan en is op zo'n beetje alle hippe plekken in de wereld geweest. Hij nodigt me uit om vanavond mee uit te gaan in Jakarta. Je hebt nog nooit in je leven zo iets gezien als dit, belooft hij: "Forget Ibiza this is 10 times more impressive". Helaas kan ik mijn vlucht en hotel niet meer veranderen zonder boetes. Ik hou dit tegoed voor een andere keer.

Op naar huis: kusjes uitdelen, luiers verschonen en drakenverhalen voorlezen!

zaterdag 23 augustus 2008

Dag Pap

Ik dacht, laat ik Hilde eens bellen om te vragen hoe het gaat op het thuisfront.
De telefoon gaat over en ik hoor een stemmetje:

Hoi Pap!

Dag Jackebol, met Papa, gaat alles goed met je? Mis je Papa al?

Heb je cadeautjes voor me gekocht?

.... hmm nee nog niet...

Waarom niet?

Papa is aan het werk, ik heb nog geen tijd gehad...

Oh, ok, ik wil een kasteel, en playmobiel poppetjes voor mijn boot

Ok, dat gaat Papa kopen! Wat ben je aan het doen?

Wanneer kom je thuis Pap?

Morgen...

OK, niet vergeten die cadeautjes te kopen he Pap?

Uhm, nee...

Ik ga nu de Smurfen kijken, dag Pap!

Eet smakelijk!

Iemand vertelde me ooit dat het verschil tussen een toerist en een reiziger is dat een tourist in het buitenland zijn eigen manieren en gebruiken niet aanpast terwijl een reiziger zich aanpast aan de manieren en gebruiken van het land waar hij op bezoek is. Ik ben liever een reiziger dan een toerist: Do as the locals do.

Dat betekent dus ook eten wat de lokale bevolking eet. Helaas eet de lokale bevoling soms hele vreemde dingen, vooral in Filipijnen en Indonesie...

Tijdens een diner in de Filipijnen nam ik mijn eerste hapje krekels.
Geloof het of niet maar krekels zijn heel lekker, het ziet er alleen niet uit...

SDC10631 
Een bordje gefrituurde krekels...

SDC10643In Indonesie stonden naast alle bekende hapjes en sateetjes dit keer ook koeienhersenen en koeienlong op het menu.

Koeienhersenen zijn gek genoeg wel te eten, koeienlong niet, het smaakt als een soort taaie kroepoek en zodra iemand je vertelt dat je long aan het eten bent heb je eigenlijk geen honger meer.

Als toetje hadden ze Doerian, een vrucht die zo stinkt dat het geplaatst is op de lijst van verboden artikelen van Garuda airlines. De vrucht op zich is lekker maar de stank die vergelijkbaar is met 1000 zweetvoeten is niet te harden. Je hersenen raken hierdoor compleet in de war en hoe lekker de vrucht ook is, de stank wint. Doerian en koeienlong laat ik voorlopig staan maar krekels en koeienhersenen zijn geen probleem!

Perfectie

Ik ben er op deze reis achtergekomen dat Joeri waarschijnlijk niet mijn broertje is. Ik denk nu dat mijn echte broertje is omgeruild bij de geboorte en Joeri eigenlijk de zoon is van een onbekend echtpaar uit Singapore. Niet alleen lijkt hij een beetje op een Chinees, hij heeft ook nog eens dezelfde perfectionistische trekjes als een gemiddelde inwoner uit Singapore. Alles hier in Singapore lijkt perfect te zijn geregeld. Bij de douane is alles perfect, koffers komen precies op tijd en de shuttle vertrekt op de seconde precies.

De eerste keer dat ik Joer dacht te herkennen was gisteren tijdens het diner. De ober had namelijk 5 minuten nodig om mijn bord, mes, vork en glas perfect recht neer te leggen. Daarvoor verplaatste hij ales wel 3 keer om er vervolgens achter te komen dat het toch nog net niet goed lag. Toen hij klaar was kwam er een andere ober, schijnbaar hoger geplaatst, die wat stokbrood bracht en mijn wijnglas nog een paar millimeter opschoof om het nog net iets perfecter te positioneren.

Ook de service bij de hotelreceptie is perfect. De baliemedewerker voert die perfectie door tot in het kleinste detail. Als hij je creditcard en/of paspoort teruggeeft doet hij dat met twee handen, alsof het een zeer zeldzaam en waardevol document betreft. Vervolgens loopt hij mee naar de lift en drukt daar het knopje in van de juiste verdieping. Je zou je immers kunnen vergissen en verdwalen... Eenmaal in de hotel kamer blijken ook alle handoeken en tijdschriften kaarsrecht te liggen. Joeri zou hier geen oog dicht doen van opwinding...

Vandaag was ik in naar ToysRus gegaan om wat cadeau's te kopen voor Jackie. Aan de kassa vraag ik of mijn cadeaus ingepakt kunnen worden. Wat er vervolgens gebeurde heb ik nog nooit meegemaakt. Alles in Singapore gaat snel en efficient, behalve het inpakken van cadeautjes:

  • het meisje meet elk cadeau nauwkeurig op
  • Vervolgens knipt ze het cadeaupapier precies op maat.
  • Elke vouw wordt voorgevouwen zodat hij strak en recht is.
  • Elke vouw is precies evenwijdig aan de rest
  • Het het plakband is precies even lang als het papier breed is.
  • Als het net iets te kort dan wordt een nieuw stukje gebruikt.
  • Ze plakt het plakband alleen op de hoeken en niet midden over het cadeau.
  • Van het overgebleven papier maakt ze een waaier of ander vormpje.

Het is een kunstwerk op zich, bijna zonde op uit te pakken. Tijdens het inpakken heb ik meerdere malen gezegd dat het voor een kind van 4 is, en dus niet zo netjes hoeft. Maar het meisje kan het niet helpen, ze is een perfectionist. Het hele process duurt daardoor letterlijk 45 minuten, en dan overdrijf ik geen minuut.

Joeri zou waarschijnlijk op slag verliefd geworden zijn op dit meisje maar ik werd er gek van en heb in de tussentijd een Nintendo DS Lite gekocht met wat spelletjes. Dat terwijl ik helemaal niet van plan was zo'n ding te kopen. Maar een niet-perfectionist zoals ik wordt gek van ongeduld als hij 10 minuten moet wachten voordat zijn cadeau is ingepakt is. Later bedacht ik me dat het misschien wel een truc is om mensen te verleiden dit soort impulsaankopen te doen.
Slimme zakenlui hier in Singapore!

donderdag 21 augustus 2008

Taxi

Ben nog nooit zo moe geweest in m'n leven... Gisteren uit geweest tot 04:00 en vandaag ging de wekker al om 05:45 om mijn vlucht van 7:50 naar Indonesie te halen. Ik neem de taxi naar Singapore airport en besluit een vriendelijk gesprekje aan te knopen met de taxtchauffeur. Het voordeel van Azie is dat je een gesprek kan voeren in de helft van het aantal woorden. "How long is it to drive to the airport?" "Do you have any kids?".

De chauffeur is een Chinees die al z'n hele leven in Singapore woont. Hij heeft twee kinderen, een jongen van 11 en een meisje van 13. Ik vertel hem dat we ook een jongen en een meisje hebben. Er is een klik! Alles gaat goed totdat ik hem vraag hoe het is om in Singapore te leven. Dat was kennelijk een onderwerp waar hij al heel lang over nagedacht heeft. "Life in Singapore very hard, Sir. Have to work day and night... I am very tired you know... Always tired!".

Dat was duidelijk niet de goede vraag om aan een taxichauffeur in Singapore te stellen. En hij is niet meer te stoppen: "Each year I hope I can take family on vacation, maybe 4 or 5 days. Life is very hard! I am very tired!". Ik bedenk me dat het een realistich scenario is dat deze man op ieder moment volledig kan doorslaan en er een einde aan kan maken.

Het zal wel aan mijn slaapgebrek liggen maar de tweede vraag die ik stel is
"What is the income tax in Singapore?". Er komt stoom uit zijn oren. "Income tax only 15% but Government stealing my money! They steal my money you know. Have to pay for everything: fines, gas, tax! I pay $400 each month for airco and phone bill. And my appartment very small. Life here is very hard you know and I am very tired! zegt hij terwijl hij met z'n handen zwaait en slaat op z'n stuur.
Hij heeft nu al 3 keer in 1 minuut verteld dat hij moe is. Ik ben ook moe omdat ik gisteren tot 04:00 ben gaan stappen maar ben inmiddels wakker genoeg om te beseffen dat het wellicht niet verstandig is om dat feitje met hem te delen.

Bij aankomst op de airport geef ik hem mijn creditcard. Hij haalt 'm door de machine en slaat een diepe zucht. "Stupid machine, don't work! I have been calling credit card company you know... Machine never works!". Hij is witheet en slaat op het machientje. Snel pak ik wat Singapore dollars en betaal hem in cash. Hij geeft mij een kaartje. Als ik morgen terug kom uit Jakarta kan ik hem bellen dan pikt hij me op. Misschien, als ik morgen besloten heb een eind te maken aan m'n leven doe ik dat wel.

woensdag 20 augustus 2008

Dag 2 & 3: Filipijnen

Beveiliging

SDC10593 (2) Het eerste dat opvalt als je in Manilla komt is de beveiliging. Echt overal is beveiliging. Bij aankomst bij je hotel controleren beveiligingsbeambten wie er in de auto zit. Vervolgens wordt de achterbak geopend en gaat een hond op zoek naar explosieven. Als je bij het hotel arriveert dan word je gescand en word je koffer door weer een andere hond besnuffeld. Bij elke winkel (bijv. Starbucks, shopping mall, restaurants, bars etc.) staan beveiligingsbeambtes met een handscanner. Ook het Microsoft kantoor kom je niet in voordat je laptop tas door een rontgenscanner is gehaald en je zelf door een detectiepoortje bent gelopen en je toegangspas hebt getoond aan de beveiliging.

Vriendelijk

Gek genoeg went dit alles heel snel en binnen een paar uur heb je het bijna niet meer door. Het heeft ook voordelen want overal waar je komt zwaaien mensen deuren open en wordt je vriendelijk welkom geheten, "welcome to Starbuck coffee, welcome to the Manilla mall, welcome to the Shangri La hotel"... Ik ben nog nooit in een land geweest waar iedereen zo oprecht vriendelijk is. Filipijnen glimlachen de hele dag door, zijn vrolijk, hebben veel gevoel voor humor en lijken lol in hun leven te hebben. Het werkt aanstekelijk, na twee dagen loop ik voor de stomste handeling mensen te bedanken, "Bedankt voor de pen, bedankt voor servetje." 

Filipijnen gaan nog een stuk verder. Ze maken spontaan een praatje met je en alle interessante details die je vertelt worden gelijk gedeeld met anderen. Midden in het gesprek roepen ze tegen een willekeurige collega die langsloopt "moet je horen, hij heeft net een baby gekregen: Marcus! Ze wonen in Nederland, ze gaan verhuizen naar Amerika". Die collega vertelt het nieuwtje weer aan een ander en tien minuten later weet iedereen in omgeving alles over je. Iedereen -inclusief de portier van de club waar we waren- spreekt je vanaf dat moment aan met je voornaam en op het werk vragen collega's die ik nog nooit eerder gezien heb hoe het gaat met Marcus en wanneer we naar Amerika gaan. Volgens collega's die hier vaker komen weten ze dit jaren later later nog steeds! En ik vergeet de naam van onze hostess al binnen 10 seconden na onze ontmoeting...

Status

SDC10615 Mensen hechten hier idioot veel waarde aan status. Tijdens mijn bezoeken word ik vergezeld door Doctor Pitkin, een voormalig gynacoloog uit India die nu IT specialist is geworden en computertrainingen geeft ("Don't like dirty job"). Iedereen spreekt hem zonder uitzondering aan met Doctor Pitkin. Niemand haalt het in z'n hoofd om meneer Pitkin te zeggen, ook niet mensen die hem al heel goed kennen.

Die focus status zie je ook in het kantoor. Het personeel heeft een cubicle, het management team een eigen SDC10619-2kamer en de General Manager is de enige met een gigantische kamer voorzien van dure bureaustoel en glimmend bureau. Je hebt hier zelfs een aparte lift waar alleen Executives gebruik van kunnen maken en aparte Executive toiletten...

Dit in contrast met Nederland waar alle medewerkers, inclusief de directeur, een flexibele werkplek heben. In de Filipijnen zou zoiets even ondenkbaar als Doctor Pitkin aanspreken met z'n voornaam.

 

Bye Bye

Na twee dagen zit ons verblijf in Manilla erop. Bij de ingang van het vliegtuig staat een hele rij mensen van Singapore Airlines, die iedere klant persoonlijk vaarwel zeggen: "Bye Bye", "Hope to see you soon", "Thank you for flying with us", "Have a safe trip", "Enjoy your flight, Sir". Omdat iedereen tegelijkertijd tegen je begint te praten word je zowat bedolven onder de bedankjes. Het lijkt wel of ze afscheid nemen van een rockband. Al glimlachend zwaaiend en handend schuddend stappen we het vliegtuig in terwijl we links en rechts bedankjes retourneren "thank you too, bye bye, nice meeting you, see you again!"

De Filipijnen zitten er op, op naar Indonesie!

dinsdag 19 augustus 2008

Dag 1: Singapore

Ik verbaas me er elke keer weer over hoe mooi en schoon Singapore is. Het klimaar is hier ook perfect, het hele jaar door 30 graden en droog.

De taxi heeft me net afgezet bij het Fullerton Hotel en dat is wat mij betreft een aanrader. Een superdeluxe hotel midden in het centrum, aan het water waar alle leuke restaurantjes en barretjes te vinden zijn. Niet dat ik daar gebruik van heb kunnen maken. De volgende dag start namelijk om stipt 08:00 met een zwaar programma vol business briefings, pers meetings, trainingen en strategy sessions. Je rent letterlijk van hot naar her en moet ook in de gaten houden dat je op tijd stopt anders mis je je vliegtuig.

Zaterdag/Zondag

    • vlucht Amsterdam-Singapore
    • aankomst in Singapore
    • 3 keer per nacht wakker worden vanwege je jetlag.

Maandag - Singapore

    • business update
    • regionale markt & trend analyse
    • meeting met de General Manager
    • vlucht van Singapore-Manilla

Dinsdag - Filipijnen

    • business meetings
    • 1:1 met stakeholders
    • interne training voor sales
    • business plannning session
    • segment meetings
    • diner met Filipijnse management team

Woensdag - Filipijnen

    • press briefing
    • press interviews
    • press productivity session
    • train the trainer session
    • vlucht Manilla-Singapore

Donderdag - Indonesie

    • vlucht Singapore-Jakarta
    • interne training voor sales
    • evaluation met core team
    • Country strategy meeting
    • diner met Indonesische management team

Vrijdag - Indonesie

    • business briefing kleinzakelijke markt
    • business briefing grootzakelijk markt
    • vlucht Jakarta-Singapore

Zaterdag - naar Huis!!!

    • Singapore verkennen
    • kadootjes kopen voor de Smurf
    • vlucht Singapore-Amsterdam
    • Uitslapen :-)

Death for Drugs traffickers

SDC11617 Toen ik in het vliegtuig m'n visa flyer voor Singapore invulde zag ik daar met grote letters staan: "Death for drugs traffickers under Singpore law". Plotseling bedacht ik me dat ik een aanzienlijke voorraad pillen bij me had. Ze zijn bedoeld om over je jetlag heen te tomen en zijn qua uiterlijk niet te onderscheiden van een gemiddelde drug.

Ik had ze speciaal in Amerika gekocht omdat ze daar sterker zijn dan wat wettelijk verkocht mag worden in Nederland en heb werkelijk geen idee of Melatoline in Singapore verboden is.

Wat te doen? Ik kan ze niet weggooien na aankomst want dan ben je meteen verdacht. Op de douane afstappen en vragen of ik het busje pillen mee mag nemen leek me ook niet zo slim. Dan maar gewoon doorlopen en hopen op het beste. Het ging goed. Ik heb zo'n pil vervolgens ingenomen om daarna midden in de nacht 3 keer wakker te worden en de volgende dag toch weer een mega jetlag te hebben. Die pil werkt dus voor geen meter. Ben dus bijna voor niks op de electrische stoel beland...

Die dreiging met boetes en lijfstraffen zie je overal in Singapore. Meer dan 30.000 Singapore dollars bij je zonder dat op te geven? 3 jaar cel! Kaugum kauwen in de metro: $1.000 boete. Papiertje op de grond gooien: $400. Het resultaat is overigens wel een super schone en veilige stad. Zwaardere straffen helpen dus blijkbaar wel. Misschien moet de Nederlandse Rechterlijke Macht eens naar Singpore op werkbezoek...

maandag 18 augustus 2008

Opvoeding

Marcus wil tussen ons in slapen. Hij vertikt het nu al om in z'n eigen bed te slapen. Het gevolg is dat er tussen Hil en mij nu een groot Snugglenest staat, een soort afgeschermd bedje dat voorkomt dat we Marcus in onze slaap pletten. De opvoeding is na precies 3 weken het raam uitgegooit. En je kan er je klok op gelijkzetten dat Jackie ergens midden in de nacht met een slaperig hoofd de kamer in komt lopen om ook bij ons in bed te kruipen. Wel gezellig, het hele gezin in een bed! Nadeel is echter dat Jackie de gewoonte heeft om met handen en voeten ruimte te maken in bed. Het resultaat is dus dat Jackie en Marcus prinsheerlijk liggen te slapen terwijl Hil en ik ergens opgevouwen aan de kant ons best doen om niet uit bed te vallen. De eerste aankoop in Amerika wordt een King Size Bed!

Amerika

6...

Gek, wat ooit zo ver weg leek komt nu wel heel snel dichterbij. Over 6 weken zitten we in Seattle...

Nu het zo dichtbij komt beseffen we ons ook wat een enorme stap het eigenlijk is. Verhuizen, vrienden en familie achterlaten, een nieuw leven opbouwen...

Direct na de geboorte van Marcus vroegen Hil en ik ons beide af waar we aan begonnen zijn. Het zal wel iets te maken hebben gehad met hormonen, emoties en de vele familie en vrienden die net waren langsgekomen maar als ouwe bejaarden vertelden we elkaar wat een mooi huis we eigenlijk hebben, dat onze droom om in dezelfde straat te wonen als onze ouders en beste vrienden eindelijk was uitgekomen, dat mijn West Europese baan eigenlijk ook al goed was, dat de sportvelden, het zwembad, de school en Albert Hein allemaal om de hoek liggen... dat we eigenlijk een ideaal leventje hebben!

Nu, twee weken later zit ik in de auto en heb ik er opeens weer veel zin in. Een nieuw avontuur, nieuwe dingen beleven, kijken hoe het is om in een ander land te wonen en bij het Microsoft hoofdkantoor te werken en -niet te vergeten- een vette bak kopen met RAUL nummerplaat :-) Ik kan niet wachten! Grappig genoeg had Hilde, zonder dat ze het van mij wist, precies hetzelfde gevoel. Als we het nu niet doen dan zitten we volgens haar hier over 30 jaar nog, gaan we nog steeds naar dezelfde  sportvelden, hetzelfde zwembad en dezelfde Albert Hein.

Dit gevoel kan volgende week 180 graden omgeslagen zijn maar op dit moment hebben we er veel zin in!

Nog 6 weken en dan begint ons nieuwe avontuur!

zaterdag 16 augustus 2008

Azie

Hil wacht een zware week want ik ben een weekje naar Singapore, Indonesie, Filippijnen en Duitsland voor de zaak. Moet rennen ook nog want m'n vliegtuig vertrekt over 2 uur...

Domme mensen

In de Telegraaf stond een artikel over een rechter die een man die ontucht heeft gepleegd met een kind EN in het bezit was van kinderporno heeft veroordeeld tot een werkstraf van 100 uur. Je raakt inmiddels gewend aan de opeenstapeling van onbegrijpelijke vonnissen van Nederlandse rechters. Resultaat is dat ik, en velen met mij, de rechterlijke macht in Nederland niet meer serieus nemen. Voor het verkeerd aanbieden van afval krijg je in Nederland 260 euro boete maar voor ontucht plegen met een minderjarige en het verzamelen van kinderporno krijg je in de bananenrepubliek Nederland geen gevangenisstraf, geen boete maar slechts 100 uur werkstraf. Leg dat de gedupeerden maar eens uit.

teeven_340970d[1]

Maar het kan nog dommer. Bij het artikel stond namelijk een foto van Fred Teeven, VVD politicus en voormalig Officier van Justitie in Amsterdam.

Kennelijk kijkt de helft van Nederland nooit naar het Journaal want sommige mensen dachten dat Fred Teeven de verkrachter was... of zoals Fred uit Rotterdam het noemt: "lijkt me een prototype van zo'n vieze oude man die kindersexreizen naar Azie maakt".

Fred uit de politiek moet dus goed oppassen dat hij niet per ongeluk Fred uit Rotterdam tegenkomt...

Hieronder nog een paar domme reacties:

is dat een foto van een kinderverkrachter? wat een enge man

johan, hamm | 09:09 | 16.08.08

goed idee om zijn foto bij het artikel te zetten

sjak, olst | 09:11 | 16.08.08

Wie is die man op de foto? Als dat de veroordeelde is, hoort daar geen balkje over z'n ogen? Hebben we opeens alle rechten verloren als de krant beslist dat de misdaad wel heel erg was?

Jan Akkermans, Arnhem | 09:22 | 16.08.08

Wat die man (op die foto??) heeft gedaan, is natuurlijk verschrikkelijk en de straf is denk ik te laag. Zoals wel vaker, dekken kop en inhoud artikel elkaar niet. In kop wordt gerept over verkrachting (en daar wordt hier ook op gereageerd) terwijl uit inhoud artikel volgt dat het om ontucht gaat. Dat is natuurlijk ook heel. heel erg, maar nog geen verkrachting. Enge man overigens op die foto. Lijkt mij prototype van zo'n vieze oude man die kindersexreizen naar Azie maakt.

Fred, Rotterdam | 09:23 | 16.08.08

donderdag 14 augustus 2008

Muggenspul

Gisteren ging ik Jackie naar bed brengen. Toen ik het deken over haar heen wilde doen vroeg ze me of ik haar deken even in de lucht kon houden. Ze keek naar de tekst die erop stond en zei: "daar staat: he-hello, ja-jack-jackie, Hello Jackie!".

Ik wist niet wat ik hoorde!??!?!!! Kind is nog maar net 4 jaar oud, is nog nooit naar school geweest en heeft zichzelf geleerd om te lezen!!! In het Engels!
Wat is het nummer van de Telegraaf??? Dit is een wonder!

Ik pakte snel een boek uit de kast. "En hier, wat staat hier?".

Ze keek geconcentreerd naar het boek, wees met haar vingertje naar de letters en zei: "Ji-jip-en-ja-jan-jannek-neke, Jip en Janneke!". Dit is niet normaal meer. Ik wist niet hoe snel ik Hilde moest roepen en een camera klaar moest zetten. Ons kind is hoogbegaafd!

Hil kwam naar boven gerend, ze had door al mijn enthousiaste gegil het idee gekregen dat er iets ergs gebeurd was. Ik pakte een busje muggenspray waar met grote duidelijke letters "OFF" op staat. Dat is overigens ook de enige tekst die erop staat maar dat maakte niet uit. Geen risico's nemen, deze demo moet goed gaan.

Ik hield het busje met de letters OFF voor haar neus en zei "hier, zeg maar wat hier staat". Jackie keek aandachtig en zei: "mu-mu-muggen-spul, Muggenspul!"

woensdag 13 augustus 2008

Hap

Heb net per ongeluk een hapje genomen uit Marcus' wang. Kon het niet helpen. Gisteren ook al z'n voetje opgegeten... kind is ook om op te vreten! En hij ruikt ook zo lekker. Ik moet me echt inhouden om niet daadwerkelijk een hapje te nemen. Dat doet de natuur wel goed trouwens. Ze zorgt ervoor dat babies er schattig uitzien, lekker ruiken en leuke geluidjes maken en daardoor vergeet je direct de slapeloze nachten en de vele poepluiers.

Marcus begint nu zelf ook door te krijgen dat hij wat in te brengen heeft. Langzaam maar zeker gaat hij meer en meer eisen stellen. Zo heeft hij ontdekt dat het wel lekker is om in slaap gewiegd te worden. De laatste tijd wil hij dus dat we hem oppakken, een muziekje aanzeten en gaan dansen tot hij in slaap valt. En als je hem dan terug legt in z'n bed dan wordt hij direct wakker en begint net zo lang te brullen totdat je 'm weer oppakt en verder gaat dansen. Wel grappig dat je zo'n kleine Smurf zo leert kennen. Met Jackie hebben we ook halve marathons afgelegd binnenshuis...

O jee, hij is weer wakker geworden, tijd om een deuntje Lionel Richie op te zetten en een dansje te doen!

dinsdag 12 augustus 2008

4850

De consultatievrouw is vandaag langsgeweest om onze kleine Smurf met eigen ogen te bewonderen. Ze heeft 'm ook gewogen en hij weegt nu 4850 gram. Dat betekent dat hij in 15 dagen bijna een halve kilo is aangekomen. Normaal niet iets waar je trots op moet zijn maar voor babies is dit een goed teken. De Smurf ligt 
dus goed op schema. Het kan ook niet anders want hij doet al 15 dagen niets anders dan twee dingen: eten en slapen. Een beetje de ideale baby uihangen dus.

Hij kan ook al objecten volgen met z'n ogen en z'n nek is sinds kort sterk genoeg om eigenwijs om zich heen te kijken als je 'm oppakt. Wat een wonderkind he?

Alleen als hij honger heeft dan reageert hij als een bezetene en hapt hij hijgend naar alles wat er in z'n buurt komt. Het enige wat je dan hoort is "eh-eh-eh-eh- eh-EH-EH-EH-EH-EH" op een hele irritante, monotone en indringende manier.

Het werkt als een soort alarmsysteem en zorgt voor een tijdelijke panieksituatie in huize Pesch. Hil weet op zo'n moment niet hoe snel ze haar shirt omhoog moet trekken om hem van voedsel te voorzien. Maar direct daarna valt Marcus weer in slaap tot de volgende voedertijd.

Huilen doet hij ook niet, hooguit wat grommen als iets hem niet bevalt of kreunen als hij een krampje heeft. Wat dat betreft is hij totaal anders dan Jackie die zo'n beetje de hele wereld bij elkaar schreeuwde als ze ook maar iets voelde wat op een krampje leek. Deze reactie heeft Marcus alleen maar als je hem met een douchekop besproeit :-)

maandag 11 augustus 2008

iPhone [corrected]

Net even de iPhone geupgrade naar versie 2.0.1 en alles werkt weer zoals het hoort. De enorme vertraging bij SMS, mail en contacts was dus een software probleem. Ook lijkt de batterij nu langer mee te gaan. De belangrijkste negatieve punten zijn dus opgelost met een simpele upgrade naar versie 2.0.1. Ook kwam ik erachter dat het mogelijk is om vanuit een iPhone je Exchange bedrijfsadreslijst te doorzoeken (dan kan via contacten-groepen). Het enige dat nu nog ontbreekt is ondersteuning voor Hotmail...

Heb trouwens ook een erg cool programmatje gevonden in de App Store: Shazam. Als je een liedje ergens hoort dan laat je Shazam 10 seconden meeluisteren en daarna vertelt hij je precies welk nummer het is, wie de artiest is en waar je het online kan kopen en downloaden. Het is ongelofelijk maar werkt in 99,9% van de gevallen. Erg handig!

maandag 4 augustus 2008

De familie uitgelicht

De Pesch Family volgens de Chinese astrologie:

Raul (Varken):

tolerant en begrijpend, sensueel, geestdriftig, aardig, sympathiek en waarheidsgetrouw, gesteld op gezelligheid en lekker eten, goedgelovig en naïef.


Hilde (Konijn):

rechtschapen, intuïtief, gevoelsmatig en voorzichtig.


 Jackie (Aap):

vrolijk, vol energie en creatief. De aap heeft geen neiging tot het behouden of vergaren van zaken, is vrijgevig en heeft charme en gevoel voor humor. Apen kunnen diplomatiek overkomen omdat ze niet onvriendelijk willen zijn en daarom niet altijd een ander de waarheid zeggen.

Apen verbergen hun emoties echter niet. De aap kan goed problemen oplossen, waarbij hij goed luistert naar de ander. Soms kan de aap niet redelijk zijn. Dan gebruikt hij al zijn vaardigheden om de hele wereld, inclusief zichzelf, ervan te overtuigen dat hij het juiste heeft gedaan.

 Marcus (Rat):

charmant, economisch, efficiënt, diplomatiek, ondernemend, ambitieus, flexibel, welbespraakt maar ook huichelachtig, laf, opportunistisch, verkwistend en op eigen materieel gewin uit.

Ratten zijn in bepaalde landen een symbool van geluk en voorspoed doordat ze zich aan veel omstandigheden kunnen aanpassen. Ratten zijn slim, vooral waar het hun eigen overleving betreft.

Pap (Konijn):

rechtschapen, intuïtief, gevoelsmatig en voorzichtig.




 Mam (Slang):

intelligent, sluw, mysterieus, actieve geest, seksueel, artistiek, organisatorisch, gevoel voor humor, instinctief, financieel geluk, maar ook onbetrouwbaar, niet punctueel (leven volgens het eigen klokje) jaloers, ontrouw (ook in vriendschappen)

 Joeri (Tijger):

energiek, gevoelig, heldhaftig, dynamisch, revolutionair, leiderscapaciteiten, onverschrokken maar ook ijdel, heethoofdig, zelfoverschattend, alle schepen verbrandend en een "alles of niets" houding.

zondag 3 augustus 2008

Wist je dat:

  • Kopie van het Romeinse ruiterstandbeeld van Marcus Aurelius, Campidoglioplein, RomeMarcus betekent "Krijgshaftigheid".
  • Marcus is een Latijnse naam, afgeleid van de
    Romeinse oorlogsgod Mars.
  • Er zijn in de afgelopen 12 maaden 27 jongentjes in Nederland geboren die Marcus heten.

  • Johannes Marcus was de schrijver van het oudste en kortste evangelie in de Bijbel: het "Evangelie naar Marcus", geschreven in 65 na Christus.
  • 25 april is de feestdag van Johannes Marcus
  • Er was eens een Paus Marcus in 336 na Christus

  • Marcus Aurelius was de Keizer van het Romeinse Rijk van 161 tot 180 na Christus. Hij was het toonbeeld van een rechtvaardig en menselijk heerser.

  • Bekende quotes van Marcus Aurelius (Keizer van Rome en Filosoof):
    • Very little is needed to make a happy life"
      (
      eten, slapen, eten, slapen...)
    • "The happiness of your life depends on the quality of your thoughts"
    • "It is not death that a man should fear, but he should fear never beginning to live"

  • Er staat een "Marcus zuil" op het Piazza Colonna in Rome
  • Marcus was de eerste automobiel ter wereld
  • Marcus was tevens een erg slechte horror film uit 2006

  • Marcus Pesch werd op 28 juli 2008 geboren
    • Op 28 juli 1914 verklaarde Oostenrijk-Hongarije de oorlog aan Servie en begonnen daarmee de Eerste Wereldoorlog
    • Op 28 juli 1929 werd Jackie Kennedy Onassis geboren
    • Op 28 juli 1945 ramde een Amerikaanse bommenwerper per ongeluk de Empire State Building
    • Op 28 juli 2061 (Marcus wordt dan 53 jaar oud) passeert de komeet van Halley de aarde

  • Marcus is een Leeuw en volgens de Chinese astrologie een Rat.

zaterdag 2 augustus 2008

iPhone, to be or not to be?

Mijn bevindingen na twee weken zakelijk iPhone gebruik:

Voordelen

  • SUPER gebruikersvriendelijk
  • Alles is geintegreerd en werkt naadloos samen
  • Hoofdscherm geeft een mooi status overzicht van nieuwe SMS, email, agenda afspraken, gemiste telefoontjes etc.
  • Email integratie met Exchange werkt goe
  • Volledige DOC/XLS/PPT attachments kunnen bekijken in email
  • SMS inplementatie (text balloons) werkt erg handig
  • Makkelijk foto's bekijken, inzoomen etc.
  • Direct toegang tot handige applicaties: Aandelen, Weer, Wereldklok, Calculator
  • Volledige internet browser!
  • Killer app: de App Store and iTunes op de iPhone werken heel makkelijk
  • Smugshots (een App Store app) waarmee je foto's kan maken waarbij automatisch de GPS coordinate toegevoegd worden
  • Facebook (App Store app) op je iPhone!
  • Google Earth werkt goed en fungeert als een soort Gouden Gids (makkelijk restaurants etc. opzoeken maar ook vrienden vanuit je contactlist)
  • Bellen met de meegeleverde koptelefoon gaat prima
  • Typen op het virtuele keyboard gaat verassend goed en snel (terwijl je typt corrigeert de iPhone automatisch je spelfouten)
  • Ingebouwde iPod :-)

Nadelen

  • De iPhone wordt erg warm als je er lang mee belt
  • De batterij is te snel leeg
  • Als je veel contacten hebt wordt de iPhone TRAAAAG
  • iPhone 2.0 lijkt zowieso trager dan versie 1.0. SMS's bekijken, lijst met contactpersonen, contactpersonen zoeken, het duurt allemaal te lang
  • Eer zit geen mogelijkheid in om in het global address book contacten op te zoeken (dit is de functie die ik op mijn Windows telefoon het meest gebruik)
  • De animaties van de iPhone zijn WOW maar naar verloop van tijd wordt het irritant, ik wil gewoon snel mijn contacten en snel kunnen bellen, geen inzoomende en uitzoomende schermpjes die vertragend werken
  • Een technisch nadeel (mijns inziens): geen multitasking. Zodra je een andere applicatie start stopt de vorige met werken (ik wil bijv. mijn Smugshot foto's automatisch laten uploaden zonder de hele tijd Smugshots open te hoeven hebben.
  • Geen hotmail/Live Mail integratie, alleen Gmail, Yahoo and AOL mail.
  • iTunes, (*)@!&#*($&@)#($&, wat een drama applicatie. Zal wel aan mij liggen maar ik haat iTunes: inflexibel, onbetrouwbaar, onbegrijpelijk...
  • De telefoonfunctie is mijns inziens te omslachtig. Ik gebruik het vooral als telefoon en wil gewoon SNEL kunnen bellen